Tłuszcze są źródłem energii, nośnikiem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach oraz elementem strukturalnym błon komórkowych. Z kolei w praktyce kulinarnej tłuszcze są najczęściej kojarzone ze smażeniem. Jest to jednak tylko jedna z metod ich użycia, niekoniecznie najlepsza z punktu widzenia wartości odżywczych. Coraz częściej podkreśla się korzyści wynikające ze spożywania tłuszczów na zimno. Warto zrozumieć, skąd bierze się to podejście i jakie ma znaczenie w codziennej diecie.

Wysoka temperatura a jakość tłuszczu

Podczas smażenia tłuszcz jest ogrzewany do temperatur dochodzących do 160–200°C. W takich warunkach dochodzi do reakcji chemicznych, które zmieniają jego strukturę. Najbardziej wrażliwe są kwasy tłuszczowe wielonienasycone. Pod wpływem temperatury i kontaktu z powietrzem ulegają utlenieniu. Powstałe w ten sposób produkty rozpadu nie występują w oleju w stanie surowym. 

Wysoka temperatura niszczy także składniki towarzyszące tłuszczom, które występują w naturalnych olejach roślinnych. Należą do nich tokoferole, polifenole, fitosterole oraz barwniki roślinne. Są one wrażliwe na ciepło i ulegają degradacji w procesie smażenia. Oznacza to, że tłuszcz po obróbce cieplnej jest uboższy pod względem składu niż ten sam tłuszcz spożyty na zimno.

Korzyści wynikające ze spożywania tłuszczów na zimno

Stosowanie tłuszczów na zimno pozwala zachować ich pełną wartość biologiczną. Dotyczy to zarówno profilu kwasów tłuszczowych, jak i związków towarzyszących. W praktyce oznacza to wyższą biodostępność witaminy E oraz polifenoli, które pełnią rolę antyoksydantów. Nienaruszone pozostają także fitosterole, które wpływają na gospodarkę lipidową.

Spożywanie tłuszczów na zimno nie wymaga rezygnacji z ciepłych potraw. Można przygotować danie przy użyciu metod niewymagających smażenia, a tłuszcz dodać dopiero po obróbce cieplnej. Dzięki temu zachowuje on swoje właściwości, a potrawa zyskuje smak i odpowiedni profil tłuszczowy.

Dodawanie tłuszczu po obróbce termicznej

Najprostszą metodą jest podzielenie procesu przygotowywania potrawy na dwa etapy, obróbkę cieplną produktu głównego oraz dodanie tłuszczu po jej zakończeniu. Dotyczy to wielu popularnych składników codziennej diety. Warzywa gotowane na parze można skropić olejem tłoczonym na zimno. Kaszę, ryż lub makaron można połączyć z tłuszczem dopiero na talerzu. Zupy-krem są dobrym nośnikiem dla olejów roślinnych dodawanych bezpośrednio przed podaniem. Podobnie pieczywo może być podawane z olejem zamiast masła.

Takie rozwiązanie jest proste i nie wymaga zmiany modelu żywienia, lecz jedynie przemyślenia kolejności działań w kuchni. Zamiast traktować tłuszcz jako medium do smażenia, można traktować go jako element wykańczający potrawę.

Metody kulinarne niewymagające smażenia

W kuchni istnieje wiele technik przygotowywania produktów, które nie wymagają smażenia na tłuszczu. Gotowanie w wodzie, gotowanie na parze, pieczenie w piekarniku, duszenie na niewielkiej ilości płynu oraz grillowanie to metody, które znakomicie sprawdzają się przy warzywach, rybach, mięsie oraz produktach zbożowych. Coraz popularniejsze są także urządzenia umożliwiające przygotowywanie potraw bez tłuszczu, które dają efekt zbliżony do smażenia.

W każdym z tych przypadków tłuszcz może być dodany na koniec, co pozwala zachować jego wartości odżywcze. Taki sposób przygotowywania posiłków jest prosty do wdrożenia zarówno w domu, jak i w żywieniu zbiorowym.

Oleje MyLongevita – stosuj wyłącznie na zimno

Oleje MyLongevita nie są poddawane rafinacji ani innym procesom chemicznym, co oznacza, że zachowują naturalny profil kwasów tłuszczowych oraz obecność tokoferoli, fitosteroli i pozostałych związków bioaktywnych. Zalecane jest ich stosowanie wyłącznie na zimno, bez podgrzewania i bez użycia do smażenia. W praktyce oznacza to dodawanie oleju do potraw bezpośrednio przed podaniem lub w formie samodzielnej suplementacji, na przykład w postaci jednej porcji dziennie. Regularne spożywanie olejów tłoczonych na zimno może wspierać prawidłową gospodarkę lipidową, dostarczać antyoksydantów oraz uzupełniać dietę w składniki deficytowe we współczesnym modelu odżywiania. Wprowadzone w ten sposób do codziennej praktyki żywieniowej mogą przyczyniać się do utrzymania korzystnych parametrów zdrowotnych w dłuższym okresie.